Jak się okazuje, te zwierzęta śmieją się nie bez powodu. Amerykańsy i francuscy naukowcy odkryli, że różnorodny chichot hien, tworzy skomplikowaną sieć komunikacyjną.

Hieni chichot to swoisty "zakodowany język śmiechu", a także znak rozpoznawczy, za pomocą którego czworonogi komunikują swojemu gatunkowi wiek, rangę w stadzie, oraz intencje. Przejmujący chichotliwy zew, hieny wydają z siebie zwłaszcza wówczas, gdy okazują swoją gotowość do ataku.

Naukowcy z uniwersytetu w Berkeley nagrali na taśmie odgłosy 26 osobników. Po analizie taśm, ustalili, że chichot hien różni się tonem, barwą, oraz brzmieniem. Co więcej, pozwala im ustalić, kim jest osobnik, który go z siebie wydaje.

Kolejną funkcją śmiechu jest zakomunikowanie intencji, o których już wcześniej wspominaliśmy. Apel o pomoc w polowaniu i gotowość do współpracy w osaczeniu łownego zwierza.

"Śmiech hieny jest dla innych kluczem umożliwiającym im zorientowanie się, z kim mają do czynienia. Pozwala im ustalić, kto ma większe prawa do pożywienia i zorganizować polowania tak, by sobie nawzajem nie wchodzić w drogę" - sądzi badacz śmiechu, dr Frederic Theunissen z uniwersytetu w Berkeley.

Według Theunissen ton śmiechu sygnalizuje wiek osobnika, zaś różnice barwy to zakodowana informacja odnosząca się do nadrzędnego, bądź podporządkowanego statusu w stadzie.

Frederic Theunissen zauważa, iż lwy często mają w zwyczaju urządzać sobie ucztę ze zwierzęcia upolowanego przez hienę. Ponieważ samotna hiena nie ma szans w konfrontacji ze lwem, swoim śmiechem może dać wyraz frustracji i skrzyknąć do pomocy inne hieny, by wspólnymi siłami odpędzić intruza.