Gdy nasza planeta była jeszcze bardzo młoda. Nawiedzały ją częste i obfite bombardowania meteorów. Według najnowszych badań to one mogły pomóc w rozwoju życia na naszej planecie zmieniając skład chemiczny atmosfery.
Kiedy meteor wchodzi w atmosferę rozgrzewa się do ogromnych temperatur, co może spowodować ulotnienie się związków chemicznych znajdujących się w jego warstwach powierzchniowych. W ten sposób nasza atmosfera mogła zostac zasilona na przykład w wodę czy dwutlenek węgla.
Naukowcy twierdzą że dzięki takim procesom atmosfery Ziemi i Marsa szybko zyskały sprzyjającą wilgotność a nagromadzenie gazów cieplarnianych pozwoliło na absorbowanie większej ilości energii słonecznej. Dzięki temu na tych planetach pojawiły się sprzyjające życiu warunki.
Badanie przeszłości
Brytyjscy naukowcy przeprowadzili eksperyment w którym próbki pradawnych meteorytów poddali działaniu procesu Pirolizy-FTIR. Proces ten polega na błyskawicznym podgrzewaniu próbki za pomocą prądu. Skały podgrzewano o 20 000 stopni Celsiusza na sekundę i mierzono wydostające się w wyniku parowania gazy.
Piroliza to proces rozkładu termicznego substancji prowadzony poprzez poddawanie ich działaniu wysokiej temperatury, ale bez kontaktu z tlenem i innymi czynnikami utleniającymi.
W wyniku badania stwierdzono, że każdy meteoryt emitował średnio 12% swojej masy jako wodę i około 6% swojej masy jako dwutlenek węgla. Prowadzi to do prostych wniosków: pojedyńcze meteory nie były w stanie wpłynąć na jakiekolwiek znaczące zmiany składu atmosfery. Badacze przeanalizowali pradawny deszcz meteorów, któy nawiedził naszą planetę 4 miliardy lat temu. Nazwano go LHB ( late heavy bombardment, późne ciężkie bombardowanie ) a w jego wyniku na Ziemię spadały miliony skał przez okres 20 milionów lat. W oparciu o opublikowane modele częstotliwości bombardowań naukowcy obliczyli, że do atmosfery Ziemi i Marsa w wyniku parowania powierzchni tych meteorów corocznie mogło dostawać się ponad 10 miliardów ton dwutlenku węgla oraz wody. W związku z tym można zakładac że dzięki LHB na ziemię dostała sie wystarczająca ilość związków odpowiedzialnych za zwiększenie wilgotności i temperatury atmosfer obu planet.
Profesor Mark Sephton, z Imperial’s Department of Earth Science and Engineering wierzy, że te badania dostarczą ważnych poszlak dotyczących poczatków naszej planety. “Przez długi czas naukowcy próbowali zrozumieć dlaczego Ziemia jest tak bogata w zasoby wody w porównaniu do innych planet naszego układu słonecznego. LHB daje nam wskazówki. To mógł być moment zwrotny we wczesnej historii gdy gazowa otoczka naszej planety nagromadziła wreszcie odpowiednią ilość składników by mogło powstać życie na Ziemi.”
